โครงการผลิตบุคลากรด้านชีวสารสนเทศ

จาก Thailand Science and Technology Wikipedia

ข้ามไปที่: นำทาง, ค้นหา

เนื้อหา

โครงการผลิตบุคลากรด้านชีวสารสนเทศ

ชีวสารสนเทศศาสตร์ (Bioinformatics) เป็นศาสตร์แขนงใหม่ในกลุ่มเทคโนโลยีชีวภาพที่ผนวกความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ชีวภาพและวิทยาการคอมพิวเตอร์เข้าด้วยกัน สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างกว้างขวางทั้งทางด้านการแพทย์ การเกษตร และสิ่งแวดล้อม การพัฒนาชีวสารสนเทศศาสตร์เป็นผลมาจากความรู้อย่างก้าวกระโดดด้านจีโนมิกส์ (Genomics) ซึ่งทำให้ได้ลำดับสารพันธุกรรมในสิ่งมีชีวิตชนิดต่างๆ จำนวนมาก รวมทั้งข้อมูลการแสดงออกของยีน และข้อมูลโปรตีนแบบครบชุดในสิ่งมีชีวิตชนิดต่างๆ ข้อมูลดังกล่าวที่มีปริมาณมากมายมหาศาล จำเป็นต้องอาศัยความรู้ทางด้านไอทีในการรวบรวม จัดเก็บ ประมวลผล และนำไปใช้ประโยชน์อย่างเป็นระบบ

แนวโน้มความต้องการของบุคลากรด้านนี้มีมากขึ้น แม้ในประเทศที่มีความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีชีวภาพมาก และมีธุรกิจเทคโนโลยีชีวภาพที่เข้มแข็ง เช่น สหรัฐอเมริกาเองก็ยังขาดแคลนบุคลากรด้านนี้ ประเทศไทยจำเป็นต้องมีการเร่งสร้างบุคลากรด้านนี้โดยด่วน เพื่อเพิ่มโอกาสในการใช้ประโยชน์ข้อมูลสาธารณะที่ได้จากโครงการจีโนมของสิ่งมีชีวิตต่างๆ ซึ่งมีอยู่อย่างมากมายบนอินเทอร์เน็ต รวมทั้งให้การค้นพบความรู้ใหม่ๆ เป็นต้นว่า เป้าหมายของยา การค้นหายีนที่ก่อให้เกิดโรคเป็นไปอย่างรวดเร็ว รวมทั้งลดขั้นตอนและค่าใช้จ่ายในการทำงานให้ห้องปฏิบัติการลงด้วย

ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (ไบโอเทค สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ร่วมกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (มจธ.) และ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดทำหลักสูตรชีวสารสนเทศ ระดับวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) ระยะเวลา 2 ปี ขึ้น โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่ปีการศึกษา 2546 นับเป็นหลักสูตรแรกของประเทศไทย และในปีการศึกษา 2551 ได้ขยายหลักสูตร โดยเปิดสาขาชีววิทยาระบบ (System Biology) ร่วมกับสาขาชีวสารสนเทศ ในระดับวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตและวิทยาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต

นอกจากความรู้พื้นฐานที่จำเป็น รวมถึงการฝึกฝนทักษะภาษาอังกฤษที่ดีแ้ล้ว นักศึกษาในหลักสูตรนี้มีโอกาสฝึกฝนทักษะการเรียนรู้ การคิด และการสังเคราะห์ความรู้อย่างเป็นระบบ โดยการทำ Internship เป็นเวลาอย่างน้อย 6 เดือน กับทีมนักวิจัยในห้องปฏิบัติการวิจัยของมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยชั้นำทั้งในประเทศและต่างประเทศ เช่น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดนมาร์ก ประเทศเดนมาร์ก, มหาวิทยาลัยควีสแลนด์ ประเทศออสเตรเลีย, มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา, มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ และที่ห้องปฏิบัติการชีวสารสนเทศ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (ไบโอเทค) เป็นต้น

ห้องปฏิบัติการในสถาบันต่างๆ เหล่านี้มีทั้งโจทย์วิจัย เครื่องมือ และวิะีการต่างๆ ทางชีวสารสนเทศศาสตร์ หัวข้องานวิจัยที่ทำกันอยู่มีลักษณะหลากหลาย เช่น มีการศึกษาวิจัยเปรียบเทียบจีโนมข้าว จีโนมกุ้ง การศึกษาวิเคราะห์ดีเอ็นเอของเชื้อก่อโรคฉี่หนู การวิจัยเกี่ยวกับโรคมาลาเรีย การใช้เทคนิคชีววิทยาเชิงระบบในการศึกษากลไกการสร้างแป้งในหัวมันสำปะหลัง เป็นต้น

ตัวอย่างงานวิจัยที่นักศึกษาได้ร่วมทำ

การวิเคราะห์ข้อมูลจากไมโครอาร์เรย์ (microarray) การคาดหมายโครงสร้างโปรตีนโดยอาศัยซอฟต์แวร์และการทำโมเดล (modeling) เพื่อศึกษาปฏิกิริยาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในระดับเซลล์และปฏิสัมพันธ์ระหว่างเซลล์ เป็นต้น

จากการติดตามนักศึกษาหลังสำเร็จการศึกษาแล้ว พบว่าโครงการผลิตบุคลากรด้านชีวสารสนเทศ บรรบุเป้าหมายในการผลิตบุคลากรเข้าสู่สายงานวิจัยและวิชาการค่อนข้างสูง มีนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาและได้รับทุนการศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยต่างประเทศที่ไปฝึกงาน และได้ทำงานวิจัยในสถาบันการศึกษาต่างๆ หน่วยงานวิจัย รวมถึงสถาบันวิจัยในระดับนานาชาติ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงคุณภาพของนักศึกษาจากโครงการนี้ นอกจากนี้บริษัทางด้านชีวสารสนเทศศาสตร์จากประเทศสิงคโปร์เห็นศักยภาพของบุคลากรด้านนี้ของประเทศ และวางแผนมาตั้งบริษัททางด้านดังกล่าวในประเทศไทย

ดูเพิ่มเติม

  1. ศูนย์ข้อมูลไบโอเทค
  2. งานวิจัยและพัฒนา สวทช.
  3. ศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านอณูชีววิทยาและจีโนมกุ้ง (Center of Excellence for Molecular Biology and Genomics of Shrimp)
  4. ศูนย์วิทยาศาสตร์ข้าว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (วิทยาเขตกำแพงแสน)

แหล่งข้อมูลอื่น

  1. เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
  2. เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
  3. Technical University of Denmark
  4. The University of Queensland, Australia
เครื่องมือส่วนตัว