อุปสรรคด้านวิสัยทัศน์
จาก Thailand Science and Technology Wikipedia
อุปสรรคด้านวิสัยทัศน์
ถ้าเราพิจารณาความเป็นไปของเพื่อนบ้านในกลุ่มอาเซียนเวลานี้จะเห็นว่า ประเทศสิงคโปร์ได้ประกาศอย่างเปิดเผยว่า มี Vision 2000 นั่นคือสิงคโปร์จะเป็น Intelligent Island ในปี ค.ศ.2000 อีกนัยหนึ่ง สิงคโปร์จะเป็นประเทศที่นำระบบคอมพิวเตอร์มาใช้อย่างกว้างขวางในงานต่างๆ ที่เกี่ยวกับการบริหาร การปกครอง การทำธุรกิจ การสาธารณสุข ฯลฯ ในขณะเดียวกันประเทศมาเลเซียก็ประกาศว่า ในปี ค.ศ.2020 มาเลเซียจะเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว
คราวนี้ย้อนมาดูประเทศไทยเราบ้างจะพบว่า รัฐบาลไทยทุคยุคสมัยไม่เคยประกาศแนวคิดใดๆ ที่เป็นวิสัยทัศน์ในทำนองนี้เลย คนไทยไม่เคยมีความหวังว่า อนาคตของประเทศไทยจะเป็นอย่างไร จะมองไปทางไหนรู้สึกจะมืดมนไปหมด สภาพของกรุงเทพมหานครก็เสื่อมโทรมลงทุกวัน ด้วยมลพิษทางอากาศ ทางเสียง และทางน้ำ ที่หมักหมนมานานหลายทศวรรษ กาจราจรก็แออัดจนบางวันเกือบไม่สามารถขับรถยนต์เคลื่อนที่ไปได้เลย อาชญากรรมก็มากจนถึงขั้นปล้นธนาคาร และปล้นรถโดยสาธารณะ ไกลออกไปนอกนครหลวง เกษตรกรหลายล้านคนประสบปัญหาน้ำท่วม และอีกหลายล้านคนประสบปัญหาน้ำแล้ง ป่าไม้ถูกทำลาย โดยน้ำมือของข้าราชการที่ควรปกป้องแผ่นดิน โดยฝีมือของพ่อค้าที่เห็นแก่ตัว และโดยชาวบ้านที่ไร้ที่ทำกิน
การขาดวิสัยทัศน์ทำให้คนไทยขาดเป้าหมายที่เป็นจุดร่วม ขาดพลังผลักดันที่จะช่วยกันทำให้ประเทศไทยก้าวไปสู่จุดหมายได้ เวลานี้ดูเหมือนว่าประเทศไทยจะแกว่งไปมาตามยถากรรม และตามความปรานีของประเทศอื่น ยกตัวอย่างเช่น ราคาหุ้นของตลาดหลักทรัพย์ขึ้นลงตามปริมาณเม็ดเงินลงทุนจากต่างประเทศ ราคาสินค้าหลายอย่างถูกกำหนด โดยสิงคโปร์และมาเลเซีย เรือประมงของไทยถูกพม่า มาเลเซียและเวียดนาม จับไม่เว้น แต่ละวัน คนงานไทยเข้าไปทำงานในซาอุดิอาระเบียไม่ได้ เพราะคนไทยปัญญานิ่มคนเดียวกระทำโจรกรรมเครื่องเพชรแล้วเจ้าหน้าที่ที่ควรดูแลช่วยเหลือเจ้าทุกข์กลับช่วยซ้ำเติมด้วยการเขมือบของกลางและจัดส่งของปลอมกลับไปแทน
ทั้งหมดนี้ดูเหมือนเป็นการบ่นที่ไร้ประโยชน์ แต่ถ้าไม่หยิบยกขึ้นมาบ่น ไม่นำขึ้นมาพูดกันมากๆ สถานการณ์ก็คงจะยิ่งทรุดหนักลงไป เวลานี้ผู้ที่จะทำงานร่วมกับชาวต่างประเทศ ไม่สามารถมองหน้าคนอื่นได้เต็มตา เพราะศักดิ์ศรีของคนไทยและประเทศไทยนั้นเกือบจะไม่มีเหลืออยู่แล้ว
การก้าวเข้าสู่สังคมสารสนเทศนั้นจะต้องเป็นไปอย่างมีศักดิ์ศรีและมีเกียรติ การเป็นสังคมบริการต้องไม่ใช่เป็นสังคมที่ใช้ผู้หญิงเป็นเครื่องบริการทางเพศ ไม่ใช่การส่งผู้หญิงไทยไปเป็นโสเภณีต่างแดน หรือส่งคนงานไทยไปให้จีน ไต้หวัน สิงคโปร์ และแขกอาหรับดูถูกข่มเหง ขณะเดียวกันเราก็จะต้องไม่ดูถูกมอญ พม่า และกะเหรี่ยงที่ซัดเซเข้ามาทำงานในประเทศไทยด้วย เราจะต้องไม่เป็นสังคมอุตสาหกรรมซึ่งมีแต่เปลือก ผู้บริหารของรัฐหลายคนอาจจะประกาศอย่างภาคภูมิใจว่า เรามีอุตสาหกรรมมากมาย สามารถทำเงินได้หลายแสนล้านบาทต่อปี แต่เมื่อพิจารณาให้ละเอียดก็จะพบว่า เราจะต้องจายเงินค่าซื้อวัตถุดิบมาประกอบเป็นเงินมากพอๆ กับรายได้จาการส่งออก ขณะเดียวกันคนไทยก็ไม่รู้เทคโนโลยีในอุตสาหกรรมนั้นๆ แม้แต่น้อย ทุกอย่างอยู่ในมือนักลงทุนต่างด้าวหมด หากคนเหล่านี้ย้ายโรงงานไปตั้งที่ประเทศอื่น รายได้ของเราก็หมดสิ้น
การจะมีศักดิ์ศรีและเกียรติ การจะรวมพลังคนไทยทั้งชาติได้ รัฐบาลจะต้องรีบเร่งกำหนดวิสัยทัศน์ที่เหมาะสมและเป็นไปได้ ขณะเดียวกันก็มีความท้าทายและบ่งบอกให้เห็นชีวิตที่ดีกว่าในอนาคต วิสัยทัศน์ไม่ใช่คำขวัญลมๆ แล้งๆ ที่รัฐบาลในอดีตเคยยกมาหลอกชาวบ้าน อย่างเช่น งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข ข้อสำคัญคือ วิสัยทัศน์จะต้องรวมจิตใจและความสามัคคีของคนไทยไว้ให้ได้
