อิฐเนื้อพรุนจากเซรามิกแตก
จาก Thailand Science and Technology Wikipedia
เนื้อหา |
หน่วยงานเจ้าของผลงาน
สำนักเทคโนโลยีชุมชน กรมวิทยาศาสตร์บริการ
ชื่อผลงาน
อิฐเนื้อพรุนจากเซรามิกแตก
สาขาเจ้าของผลงาน
เทคโนโลยีวัสดุและเซรามิก
ปีที่ผลิตผลงานสำเร็จ
2551
ผู้ผลิตผลงาน
- นางพิมพวัลคุ์ วัฒโนภาส
- นางสาวสายจิต ดาวสุขโข
รายละเอียดของผลงาน
การจัดการวัสดุเหลือทิ้งโดยการนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์อีกครั้งเป็นหนึ่งในวิธี 3R (Reduce, Reuse, and Recycle) เพื่อลดปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากบริหาร จัดการที่ทิ้งขยะการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติอย่างสิ้นเปลืองและวิกฤตพลังงานในอุตสาหกรรมเซรามิก ความสูญเสียที่เกิดจากการบิ่น แตกร้าว และบิดเบี้ยว ซึ่งแก้ไขไม่ได้ จำเป็นต้องทิ้ง ทำให้ปริมาณสะสมของเซรามิกหลังเผาหรือที่เรียกว่าเซรามิกแตกเพิ่มมากขึ้น จนทำให้ขาดแคลนพื้นที่ในการจัดเก็บเซรามิกแตก สร้างปัญหาต่อผู้ประกอบการ กรมวิทยาศาสตร์บริการเล็งเห็นถึงความสำคัญต่อปัญหานี้ จากประสบการณ์ในการวิจัยด้านเซรามิกที่ทางกรมวิทยาศาสตร์บริการมีอยู่ทำให้มีการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ใช้วัดสุเหลือทิ้งจากเซรามิกแตกเป็นวัตถุดิบหลัก เพื่อให้เกิดการเพิ่มมูลค่าของ เซรามิกแตก ลดปัญหาพลังงานและสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการทิ้งของเสีย และการใช้วัตถุดิบอย่างสิ้นเปลือง
โดยที่ผลของงานวิจัยดังกล่าวของกรมวิทยาศาสตร์บริการ พบว่าเซรามิกแตกมีความเป็นไปได้ที่จะนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตอิฐเนื้อพรุนสำหรับปูพื้นภายนอกที่น้ำสามารถไหลผ่านได้ และมีสมบัติทางกายภาพเหมาะสมสำหรับงานตกแต่งสวนภายนอกอาคาร เนื่องจากความพรุนตัวของอิฐที่ได้นั้นจะสามารถลดการกักขังของน้ำบนพื้นได้ดีกว่าพื้นที่ปูจากกระเบื้องหรือลาดด้วยคอนกรีต การทำให้อิฐเนื้อพรุนจากเซรามิกแตกมีความแข็งแรงนั้นใช้อุณหภูมิที่ 1000 องศาเซลเซียส ซึ่งต่ำกว่าอุณหภูมิของการเผาเซรามิกทั่วไปซึ่งเผาที่อุณหภูมิ 1200 เซลเซียส
ประโยชน์ของผลงาน
เป็นการประหยัดพลังงาน รวมทั้งช่วยลดการใช้วัสดุจากธรรมชาติ ถือเป็นการอนุรักษ์ทรัพยากรช่วยลดพื้นที่สำหรับทิ้งวัสดุเหลือทิ้ง ให้สามารถนำพื้นที่ไปใช้ประโยชน์ทางด้านอื่นได้ ดังนั้นจึงลดผลกระทบที่ทำลายสิ่งแวดล้อม
อ้างอิง
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.(2552).30 ปี แคตตาล็อกผลงานเด่นกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.กรุงเทพฯ : กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
