พลังงานความร้อนใต้พิภพ (น้ำพุร้อน)

จาก Thailand Science and Technology Wikipedia

น้ำพุร้อน เป็นพลังงานความร้อนจากใต้ดินที่เป็นพลังงานทดแทนอีกประเภทหนึ่งที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ เช่น ผลิตกระแสไฟฟ้า ใช้ในงานอุตสาหกรรมหรือเกษตรกรรม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอุณภูมิและอัตรา

การไหลของน้ำพุร้อน รวมทั้งลักษณะโครงสร้างของชั้นหินที่เป็นที่กักเก็บและช่องทางที่น้ำพุร้อนจะขึ้นสู่ผิวดิน

ในปี พ.ศ. 2530 กรมทรัพยากรธรณีสำรวจพบว่าประเทศไทยมีแหล่งน้ำพุร้อนมากกว่า 100 แห่ง กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ ยกเว้นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมีอุณหภูมิน้ำร้อนที่ผิวดินอยู่ระหว่าง

40 -100°C โดยแหล่งน้ำพุร้อนที่มีศักยภาพสูงจะอยู่บริเวณภาคเหนือ ซึ่งสามารถนำมาใช้ประโยชน์โดยตรงหรือนำไปผลิตกระแสไฟฟ้าได้

ในส่วนของ พพ. ได้ทำการสำรวจและพัฒนาการใช้ประโยชน์จากน้ำพุร้อน เพื่อการอบแห้งพืชผลทางการเกษตร และสาธิตการใช้ให้ประชาชนในชุมชนได้เรียนรู้ โดยได้ก่อสร้างโรงอบแห้งและห้องเย็นเก็บพืช

ผลทางเกษตรกรรมที่แหล่งน้ำพุร้อนแม่จันจังหวัดเชียงรายในปี พ.ศ. 2548 เพื่อเป็นต้นแบบในการพัฒนาและขยายผลต่อไปในอนาคต

นอกจากนั้น การไฟฟ้าฝ่ายผลิต (กฟผ.) ยังได้จัดทำโครงการเอนกประสงค์พลังงานความร้อนใต้พิภพที่แหล่งน้ำพุร้อนอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งผลิตกระแสไฟฟ้าไดปีละประมาณ 1,200,000 กิโลวัตต์

ชั่วโมง และส่งต่อเข้ากับระบบขายส่ง นับเป็นโรงไฟฟ้าสาธิตที่ใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพแห่งแรกของประเทศไทยและเอเชียอาคเนย์ที่ใช้ระบบ Binary System ซึ่งเป็นระบบที่ใช้พลังงานจากความร้อนใต้พิภพมา

มาแลกเปลี่ยนความร้อนกับสารตัวกลาง (Feon) ซึ่งมีจุดหลอมเหลวต่ำให้กลายเป็นไอที่ความดันและอุณหภูมิสูง แล้วจึงนำไอที่ความดันและอุณหภูมิสูงนี้ไปใช้ในขบวนการผลิตกระแสไฟฟ้า

สำหรับการพัฒนาการใช้พลังงานจากน้ำพุร้อนในอนาคตนั้น ขึ้นอยู่กับความต้องการพลังงาน หากมีความต้องการสูงมาก พลังงานใต้ดินอย่างน้ำพุร้อนอาจถูกนำมาใช้ประโยชน์ได้มากมายหลายด้าน ทั้งนี้ ขึ้นอยู่

กับการพัฒนาเทคโนโลยีให้คุ้มค่ากับการลงทุนด้วย

ที่มา: กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (พพ.) กระทรวงพลังงาน