ผู้จัดพิมพ์วารสารเปิดและค่าตีพิมพ์บทความ

จาก Thailand Science and Technology Wikipedia

ค่าตีพิมพ์บทความในวารสารของสำนักพิมพ์ สามารถแยกได้ตามประเภทของสำนักพิมพ์ ดังนี้ (Bailey, 2006)

1. Born-OA Publisher เป็นสำนักพิมพ์ที่จัดทำวารสารแบบเปิดตั้งแต่แรกเริ่ม โดยอาจเป็นได้ทั้งสำนักพิมพ์เพื่อการค้าหรือเชิงพาณิชย์ และสำนักพิมพ์ที่ไม่แสวงหาผลกำไร โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือ การจัดทำ OAJ ตัวอย่างของค่าใช้จ่ายสำนักพิมพ์รูปแบบนี้ ได้แก่

1.1 BioMed Central (BMC) มีรูปแบบค่าใช้จ่ายมาตรฐานในกระบวนการจัดทำบทความให้เป็น OA หรือ (Article Processing Charge - APC) คือ £ 1,035 (€ 1,235/US$ 1,680) ต่อบทความ แต่วารสารบางชื่ออาจมีค่าใช้จ่ายแตกต่างออกไป ดังแสดงในตารางที่ 1

ตารางที่ 1 ตัวอย่างแสดงค่าตีพิมพ์บทความในวารสารแต่ละรายชื่อ (BioMed Central, 2011)

ชื่อวารสาร	APC GBP	APC EUR	APC USD
Genome Biology	£1,575	€1,875	US$2,555
Respiratory Research	£1,445	€1,720	US$2,345
Epigenetics & Chromatin	£1,395	€1,660	US$2,265
Molecular Autism	£1,395	€1,635	US$2,265
BMC Biology	£1,395	€1,635	US$2,265
Chemistry Central Journal ‡	£517	€605	US$840
Journal of Systems Chemistry †	-	-	-
Chinese Medicine*	-	-	-

จากตารางที่ 1 BioMed Central ได้กำหนดเครื่องหมายแสดงถึงวารสารบางรายชื่อที่ได้รับส่วนลดในกระบวนการจัดทำบทความ OA หรือไม่มีค่าใช้จ่าย ดังนี้
* คือ ไม่มีค่าใช้จ่ายการตีพิมพ์บทความในวารสาร เนื่องจากครอบคลุมอยู่ในค่าใช้จ่ายของสำนักพิมพ์แล้ว
† คือ ไม่มีค่าใช้จ่ายการตีพิมพ์บทความในวารสาร เนื่องจากเป็นวารสารที่เพิ่งเปิดตัวใหม่
‡ คือ รับส่วนลดร้อยละ 50 สำหรับค่าใช้จ่ายมาตรฐานการตีพิมพ์บทความ สำหรับวารสารทางด้านสาขาวิชาเคมี

นอกจากนี้ BMC ยังมีการมอบส่วนลดให้แก่สมาชิกในการชำระค่าใช้จ่ายในการจัดทำบทความเป็นOA โดยการเป็นสมาชิกของ BMC BioMed Central มี 3 รูปแบบ ดังนี้

1.1.1 Prepay Membership เป็นระบบการชำระเงินล่วงหน้า ซึ่งลูกค้าจะจ่ายค่าบทความเพื่อให้บุคลากรของตนเผยแพร่ผลงานในวารสารของ BioMed Central ซึ่งเจ้าของบทความไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ เพิ่มเติมอีก ซึ่งหากยิ่งจ่ายล่วงหน้ามาก ก็จะยิ่งได้รับส่วนลดมาก

1.1.2 Quarterly Postpay Membership เป็นระบบที่กลุ่มหรือสมาคมทางด้านวิทยาศาสตร์และการแพทย์ จะได้รับใบแจ้งชำระค่าใช้จ่ายในการลงบทความของสมาชิกของตน โดยการชำระจะแจ้งทุกเดือนหรือสามเดือน

1.1.3 Supporter Membership เป็นระบบการเสียค่าใช้จ่ายรายปีที่ขึ้นอยู่กับจำนวนนักวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์และการแพทย์และจำนวนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาหรือปริญญาโทของสถาบัน ทั้งนี้ เมื่อบุคลากรต้องการลงเผยแพร่บทความจะได้ส่วนลดร้อยละ 15 สำหรับค่าใช้จ่ายในกระบวนการจัดทำ (Article Processing Charge - APC)

ภาพที่ 1: แสดงหน้าเว็บไซต์ของ BMC BioMed Central (BioMed, 2011)

1.2 Public Library of Science (PLoS) เป็นสำนักพิมพ์ที่ไม่แสวงหาผลกำไร แต่เนื่องจากต้องเสียค่าใช้จ่ายในกระบวนการตีพิมพ์เอกสาร OA จึงต้องมีการคิดค่าใช้จ่ายในการพิมพ์เผยแพร่บทความจากผู้วิจัยหรือผู้ให้ทุน แต่หากผู้วิจัยที่ได้รับทุนวิจัยที่ไม่ครอบคลุมเรื่องการพิมพ์เผยแพร่ผลงานวิจัย PLoS จะเก็บค่าใช้จ่ายเพียงบางส่วน หรืออาจยกเว้นค่าใช้จ่ายดังกล่าว ทั้งนี้การเรียกเก็บค่าใช้จ่ายในการพิมพ์เผยแพร่บทความจะแตกต่างกันในวารสารแต่ละรายชื่อ ดังนี้

ตารางที่ 2 แสดงค่าใช้จ่ายการตีพิมพ์บทความในวารสารของ PLoS (PLoS, 2011)

ชื่อวารสาร	ค่าใช้จ่าย
PLoS Biology	US$ 2,900
PLoS Medicine	US$ 2,900
PLoS Computational Biology	US$ 2,250
PLoS Genetics	US$ 2,250
PLoS Pathogens	US$ 2,250
PLoS ONE	US$ 1,350
PLoS Neglected Tropical Diseases	US$ 2,250

การที่ PLoS ให้สถาบันสมัครสมาชิกมีวัตถุประสงค์เพื่อ

1. ช่องทางสำหรับมหาวิทยาลัย แหล่งเงินทุนวิจัย และองค์กรอื่น ๆ สนับสนุนงานของ PLoS ในการทำให้สารสนเทศทางด้านวิทยาศาสตร์และการแพทย์ให้เข้าถึงได้อย่างเสรี

2. เป็นกลไกที่ให้สถาบันจ่ายค่าใช้จ่ายสำหรับการเผยแพร่ผลงานของนักวิจัยของตนเองลงใน OAJ ของ PLoS
การสมัครเป็นสมาชิกของสถาบันนั้น จะต้องเสียค่าใช้จ่ายรายปีตามระดับที่สถาบันเลือก โดยเป็นการช่วยลดค่าใช้จ่ายให้แก่นักวิจัยในการลงเผยแพร่บทความในวารสารของ PLoS แต่ไม่ได้เป็นการเสียค่าใช้จ่ายให้แก่นักวิจัยทั้งหมด

ภาพที่ 2: แสดงหน้าเว็บไซต์ของ Public Library of Science- PLoS (PLoS, 2011 )

2. สำนักพิมพ์เชิงพาณิชย์ (Conventional Publishers) เป็นสำนักพิมพ์รูปแบบเชิงพาณิชย์ที่อนุญาตให้มีการนำบทความ OA ไปตีพิมพ์ในวารสารของสำนักพิมพ์ หากผู้เขียนประสงค์จะให้บทความเป็น OA มักจะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการจัดทำให้แก่สำนักพิมพ์ด้วย ซึ่งอัตราค่าใช้จ่ายก็จะมีความแตกต่างกันตามนโยบายของแต่ละสำนักพิมพ์ ปัจจุบันมีหลายสำนักพิมพ์ที่เปิดให้มีการจัดทำบทความ การนำเสนอบทความเป็นเอกสาร OA ยกตัวอย่างเช่น สำนักพิมพ์ Springer ที่ได้จัดทำ Springer Open Choice Program เพื่อเป็นทางเลือกให้แก่นักเขียนในการเผยแพร่ผลงาน โดยจะจัดเก็บค่าใช้จ่ายในการจัดทำบทความให้เป็น OA จำนวน $3000/ EUR 2000 และผลงานจะได้รับการตีพิมพ์ทั้งในรูปเล่มและจัดทำเป็น OA

ภาพที่ 3 : แสดงหน้าเว็บไซต์ของ SpringerOpen (SpringerOpen, 2011)

นอกจากนี้ สำนักพิมพ์ Springer ยังเปลี่ยนมาทำสำนักพิมพ์วารสารแบบเปิด ภายใต้ชื่อ Springer Open Journals โดยจัดทำวารสาร OA ในทุกสาขาวิชา เช่น Journal of Mathematics in Industry, Planetary Science, Health Economics Review เป็นต้น และเผยแพร่บทความภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์

3. สำนักพิมพ์ที่ไม่แสวงผลกำไร (Non-Traditional Publishers) สำนักพิมพ์รูปแบบนี้ไม่มีวัตถุประสงค์เพื่อการแสวงผลกำไร เนื่องจากความทันสมัยของเทคโนโลยีสารสนเทศและอินเทอร์เนตได้รับความนิยมมากขึ้น และแพร่หลายในวงกว้างอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เป็นการริเริ่มที่จะผลิตและเผยแพร่วารสารดิจิทัล หรืออิเล็กทรอนิกส์เองผ่านทางสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ของสถาบันและการช่วยเหลือจากอาสาสมัคร มีการใช้โปรแกรมรหัสเปิดสำหรับจัดทำวารสารอิเล็กทรอนิกส์ เช่น โปรแกรม Open Journal Systems, DPubS, ePublishing, Toolkit และ GAPworks เป็นต้น สำนักพิมพ์ที่ไม่แสวงผลกำไรมักจัดทำโดยสถาบันต่าง ๆ เช่น สถาบันการวิจัย ห้องสมุด และสมาคมทางด้านวิชาการ ริเริ่มจัดทำวารสาร OA เป็นของตนเอง เนื่องจากไม่ต้องอาศัยงบประมาณมากในการจัดทำ ยกตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัย Oxford โดยแบ่งการจัดทำ OAJ เป็น 2 รูปแบบ ดังนี้

3.1 OAJ แบบเต็มรูปแบบ (Full Open Access Journals) มีวารสารทั้งหมด 6 รายชื่อ ได้แก่ Bioscience Horizons, Database, DNA Research, Genome Biology and Evolution, AoB Plants และ Nucleic Acids Research

3.2 OAJ แบบทางเลือก (Optional Open Access Journals)

ภาพที่ 4: แสดงหน้าเว็บไซต์ของ Oxford Journals (Oxford University Press, 2011)

ตารางที่ 3 แสดงค่าใช้จ่ายการตีพิมพ์บทความในวารสารของมหาวิทยาลัย Oxford (Oxford University Press, 2011)

รูปแบบการชำระค่าใช้จ่าย	สกุลเงินปอนด์	สกุลเงินดอลลาร์	สกุลเงินยูโร
แบบปกติ	£ 1,700	$ 3,000	€ 2,550
สำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาประเภท B	£ 850	$ 1,500	€ 1,275
สำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาประเภท A	£ 0	$ 0	0 €

จากตารางที่ 3 Oxford Journals ได้สนับสนุนการเข้าถึงวารสาร OA ในวารสารของ Oxford โดยเสนอราคาที่ถูกลงหรือฟรีไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายกับประเทศที่กำลังพัฒนา โดยแยกเป็น 2 ประเภท ดังนี้

A คือ ประเทศกำลังพัฒนาที่สามารถเข้าถึงบทความในวารสารโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ได้แก่ ประเทศอัฟกานิสถาน บังคลาเทศ เบนิน บูร์กินาฟาโซ บุรุนดี กัมพูชา สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ชาด คอโมโรส เอริเทรีย เอธิโอเปีย แกมเบีย กานา กินี กินีบิสเซา ไฮติ อิรัก เคนย่า คีร์กีซสถาน ลาว ไลบีเรีย มาดากัสการ์ มาลาวี มาลี มอริเตเนีย โมซัมบิก พม่า เนปาล ไนเธอร์ รวันดา เซเนกัล เซียร์ราลีโอน โซมาเลีย แทนซาเนีย โตโก ยูกันดา เยเมน ซัมเบีย และซิมบับเว

B คือ ประเทศกำลังพัฒนาที่ได้รับส่วนลดในการเข้าถึงบทความในวารสาร ได้แก่ ประเทศแองโกลา อาร์มีเนีย ภูฏาน โบลิเวีย แคเมอรูน เคปเวิร์ด คองโกโกตดิวัวร์ คิวบา จิบูตี เอกวาดอร์ ฟิจิ ตองกาเอลซัลวาดอร์ กัวเตมาลา กายอานา ฮอนดูรัสคิริบาส เลโซโท มัลดีฟส์ หมู่เกาะมาร์แชลล์ นิการากัวไมโครนีเซีย ปาเลสไตน์ ปาปัวนิวกินี แพรากเว หมู่เกาะซามัวเซาตูเมและปรินซิ หมู่เกาะโซโลมอน ซูดาน ซูรินาเม ติมอร์เลสเต เติร์กเมนิสถาน และ วานูอาตู

สำหรับประเทศไทยนั้น จัดอยู่ในรูปแบบการชำระการใช้จ่ายแบบปกติ